Al sinds jaar en dag vermaak ik mijn kinderen en mijn vrouw met mijn vriendelijke doch doeltreffende tournure tijdens het rijden in mijn Skoda Fabia Combi Sjoemeldiesel. Ik kocht dat ding in 2010, toen ik nog duizenden kilometers per jaar over het asfalt sjeesde voor mijn vroegere band Harmony Glen. Met dank aan de financiering van mijn schoonvader, want een gemiddeld muzikant verdient niet eens genoeg voor ‘het beste alternatief‘. Zeker nu niet…

Een dikke 10 jaar later met een nog dikkere 350 duizend kilometer op de teller rijdt het beestje nog steeds best. Mijn buurman vroeg vandaag wel wat ik ‘in godsnaam’ had gedaan. Hij doelde op de ‘perfect identieke kleur’ van de spuitlak die ik had aangeschaft om de geheime ontmoetingen die mijn achterbumper heeft mogen beleven ietwat te maskeren…

I couldn’t care less.

Een auto rijdt. Zelfs als er een deuk in zit. En de mijne doet dat meestal ook. Ik moet nog regelmatig lachen om die petjesdrager in zijn VW Polo die ooit eens de rem niet goed indrukte. Heel langzaam reed hij achteruit totdat zijn kont mijn lippen kuste. Hij wist niet hoe snel hij weg moest komen, het rode stoplicht keek hem teleurgesteld na. Whatever*.

Een auto is om in te rijden. Een deuk meer of minder maakt meestal niet dat de wielen niet meer draaien. Ik weet het uit eigen ervaring. Weinig romantisch. Maar zo ben ik, tot het moment dat het leven in het algemeen en zaken in het specifiek mijn focus versmallen, mijn blik richten en dat rode puntje alleen maar rechttoe het doel belicht. Sommige deuken zijn te diep.

‘Godve***mme’ schalt dan door het voiture en met een ‘flick of the thumb’ klap ik het faux kapje van mijn pook en ontlaadt mijn Bazookaanse Geschut zich zodat de explosie slechts doch effectief mijn target treft.

‘Wat een kl**tzak’ deel ik dan mijn kinderen en vrouwlief onderhoudend mede. Zij knikken in vriendelijke eenstemmigheid.

Onlangs kwam het tot mij: Goudgeld (tm..?)! Althans, het vooruitzicht daartoe. En daarom registreerde ik:

De Bazooka methode. Een van mijn werkelijk diepste en deze week wellicht ECHT gerealiseerde wensen. Een enkele knop. Een goed verborgen 007-achtige uitlaatklep achter mijn nummer(bord) die een verpulverende uitwerking heeft op wat mij ook maar dwarsboomt op de weg (van het leven).

Sinds enige (lees: langere) tijd ben ik officieel lid en heb ik kennis genomen van Die Verleidende Rode Knop, verstopt op een ingenieuze plek op mijn (of jouw) ‘dashboard’. Een ‘flick of the thumb’ en mijn (of jouw!) grootste ergernissen gaan edel hun lot tegemoed in een zee van Heerlijcke Vlammen. Ik kan het aanraden *****.

Dit jaar was ik eenmaal zelf het Glorieuse Mikpunt, het Hemelsche Doel:

Bij SHOUT Wageningen waar ik mij, oneindig meer dan mijn CAO omschrijft ****, inzet voor mijn LGBTQ+ medemensch. Ik had daar op een goede dag mijn mening geuit, zoals een mens dat doet. Onvolprezen en ongekruid en in rechte lijn tegenovergesteld aan het ego ende de meninghe van enkele mijner ‘gelijkgestemden’ in Den Edelen Zoom Groepe.

Laat ik hen ‘medemensch’ noemen.

Deze onenigheid, waarvan ik u de details zal besparen, promoveerde mij tot ‘Lucifer tot op het Bot op de Dag der Wederkomst van De Koning Der Hellen’. Mijn medemensch deelde mij in alle compassie mede dat ik in het geheel en zonder uitzonderinghe in den Hel mijn plaetsch kon ende moest vinden. En dat slechts omdat mijn mening enigszinds van de hunne verschilde.

Nu heb ik vanaf mijn geboorte al diverse maskers gedragen. Het masker van Vincent, wat mij het meest comfortabel past, maar ook Het masker van Muzikant Bij Harmony Glen (en Later Tobermore) wat mij een keur aan stroperige fans, leuke foto’s en internationale ontmoetingen heeft opgeleverd en mij geleerd heeft hoe zich te gedragen als ‘Bijzonder Persoon Waarvan Men Eene Handtekeninghe Wenscht’. Het masker van biseksueel activist dat bijna niemand ziet/wil zien/uhm?* maar dat voornamelijk voor mijzelf een wereld opent die maakt dat ik aan al mijn andere maskers comfort kan onttrekken. En nog vele andere…

TLDR** Door omstandigheden die verder onbeduidend*** zijn: Ik ben nu tegen mijn wil maar met mijn overeenstemming, van maskers gestript. Ik moet ruiterlijk (gezien mijn hoog-edel welgeboren afkomst wellicht zelfs ridderlijk) toegeven dat mijn controle over mijn eigen leven gereduceerd is tot een volledige overgave aan wat er verder gaat gebeuren. Best wel Zen…

En ook: Niets nieuws onder de zon – zou je zeggen.

En zelfs: daar heb je gelijk in.

Terugkomend op de Bazooka Methode (TM)

Als je mij eenmalig โ‚ฌ1,- overmaakt mag ook jij deze ‘Bazooka Methode‘ (TM) – (niet te verwarren met ‘cancel culture’ (2983 downvotes) ) officieel gebruiken voor onbepaalde tijd. Waarvoor boeit me niet. Voor mijn part schiet je jouw voorganger op de weg aan flarden. Voor mijn part doe je net alsof jouw mening de enige waarheid is. Echt… ‘I won’t judge!’ Voor mijn part doe je net alsof mijn mening en mijn gevoel geen waarde hebben. En daar heb je dan eigenlijk nog gelijk in ook. Whatever. Als je maar raak schiet.

Want als je mist… ******

Edit: [Ik heb ook een abonnement op de Bazooka Methode ™]

~evil grin~

* Whatever
**Too Long Didn’t Read
*** …
**** blijkt, bizar genoeg, meer dan 30 uur per maand (!)
***** als je mijn naam noemt bij het afsluiten van het abonnement krijg ik drie kogels gratis!
****** KABOOM