Bijkomen van de shock

André en Maria nodigden ons uit om een toeristisch tripje te doen langs de Cliffs of Moher en Doolin. 

Vooral Doolin is een plek die speciaal voor mij is, ik ben er geweest op de reis waar ik Evelijn echt leerde kennen, hebber met Harmony Glen ooit een bandfoto gemaakt maar vooral heb ik er uren op de rotsen gezeten, genietend van de sfeer, de geur van de zee en het fenomenale uitzicht. 

Tijdens de rit richting de Cliffs maakten we een korte stop bij St. Bridget’s well, waarvan ik het bestaan nog niet kende. Eenbijzonder plekje waar mensen hun gedachten en wensen voor hun overleden dierbaren kunnen achterlaten. 

De cliffs zelf waren een beetje een shick voor ons. Vroeger zette je je auto even langs de weg en liep je over een modderig paadje naar die schitterende reuzen, nu betaal je een handvol euro’s om over strak geasfalteerde lanen langs de rand te paraderen, begeleid door de tonen van enkele van de slechtste muzikanten van Ierland. Het uitzicht blijft geweldig. 


In Doolin moesten we even bijkomen van de schrik dus namen we een pintje bij O’Connors, waar ik ooit een memorabele sessie gespeeld heb. 

Als je het afzichtelijke prestigegebouw van de coastguard en de massieve betonnen pier wegdenkt is de kust van Doolin nog steeds een magische plek. De sfeer die er was toen we de Harmony Glen cd cover fotografeersen is helaas voor een groot deel verdwenen. 

Schitterend om de Aran Isles in de zon te zien baden met een dreigende lucht erboven, een fijn idee dat ik daar in juli weer heen ga voor het Craiceann bodhrán festival!

De rest van de dag speelden we tunes in the Cloister, met Thierry Masure, Dennis Liddy en een onbeschofte muzikant die vrijwelnelke opgestartte set overnam, soms zelfs halverwege een set. Maar wat een fijne tunes weer, en prettig om zo goed verzorgd te worden als muzikant, pintjes, frietjes en sandwiches om de eegste honger te stillen werden rijkelijk opgediend door de publican. 

De avond was weer stampvol met bezoekers en muzikanten. Angus en ik hebben onze instrumenten thuisgebracht en hebben lekker geluisterd. Zelfs in de steegjes naast de pubs waren sessies ontstaan! (Foto hieronder)


Vandaag begint het festival echt, zullen er nog veel meer muzikanten komen aanwaaien en een flink deel van de verwachte 400.000 bezoekers. Maar nu eerst een lekker ontbijtje en een sloot koffie. 

Vincent

Vincent is muzikant, vader, schrijver, designer, zen beoefenaar, eigenlijk een 'nobody' zoals iedereen.

8 Comments

Post a Comment